Achtergrond en werk

Ik ben Carla Froukje Hartlief – Fluitman, getrouwd, moeder van vier kinderen en Z-verpleegkundige. Sinds 1990 werk ik op verschillende leefgroepen voor mensen met een verstandelijke beperking. In de jaren 1997 tot 2003 runden we ons eigen huiskamercafé: De Wiel. Parallel daaraan liep altijd mijn interesse in het Leven zelf – in alles wat zichtbaar én onzichtbaar is. Momenten waarin ik ervoer dat er meer is dan wat we kunnen waarnemen met onze zintuigen, deden me verder zoeken.

Een innerlijke roep

Begin oktober 1994 reed ik richting Beetsterzwaag, toen een onverklaarbaar gevoel me overviel. Tranen stroomden en in mijn hoofd ontstond spontaan een rouwtekst. Voor wie? Ik wist het niet. Enkele dagen later overleed mijn moeder en ik had de tekst al klaar. Het was het begin van iets groters. Een reeks ervaringen die verder gingen dan toeval. Een pad dat me uitnodigde om dieper te zoeken. Naar betekenis. Naar het grotere geheel.

Een zoektocht die nooit stopt

Van kinds af aan zocht ik naar antwoorden, had ervaringen die lastig te verklaren vielen. Het werd een zoektocht naar het grotere geheel. Op mijn levenspad verschenen mensen die mij inspireerden. Een mentor, die me jarenlang begeleidde, mij vele boeken aanreikte en zo meenam in de zoektocht naar antwoorden. Mijn oom, die me onderdompelde in religie. En volgde 4 jaar de cursus de filosofie van de gnosis aan Volksuniversiteit te Zwolle. Volgde een cursusreeks over filosofie en emotie en een verdiepingsreeks over Blatvatsky haar boek: de stem van de Stilte. En zo leerde ik het Leven vanuit zeer diverse invalshoeken te benaderen.

Tevens bezocht ik diverse symposia over o.a. reïncarnatie, las talloze (meer dan 100) gerelateerde boeken, maakte documenteerde citaten, schreef afscheidsteksten, e-mails en gedichten. Mensen uit allerlei lagen van de samenleving gaf ik inzichten en/of antwoorden of hield ze juist een spiegel voor. En zo ontstond er een wederkerige stroom.

Tot slot

Fraucke is geen methode of model. Het is een uitnodiging. Om te ontdekken, te verstillen, te herinneren dat er meer is. Misschien ontmoeten we elkaar, op een kruispunt in jouw verhaal. En ontstaat er ook daar… een inspiratie-moment.